معناى آيات : سپس خداوند بزرگ به پيامبرش ( ص ) مىفرمايد : « وَ اذْكُرْ » براى قومت أهالى مكّه يادآورى كن . « أَخا عادٍ » داستان قوم هود را . « إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ » آن گاه كه آنان از خدا ترسانده ، به فرمانبرى پروردگار دعوتشان نمود . « بِالْأَحْقافِ » از ابن عبّاس نقل شده است كه محلّ أحقاف صحرايى است بين عمان و مهرة . ابن اسحاق گفته است اين احقاف توده‌هاى شنى است كه بين عمان تا حضرموت قرار دارد . قتاده گويد : منظور از احقاف در اينجا يك رشته تپه‌هاى شنى است در شحر كه در ساحل درياى يمن واقع شده است « 1 » . از حسن نقل شده است كه احقاف سرزمينى است كه در آن تپّه‌هاى شنى وجود دارد . « وَ قَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ » يعنى : پيش از هود ( ع ) و پس از او پيامبرانى آمدند و رفتند . « أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ » و مىگفتند : كه جز خداى يكتا را نپرستيد ، يعنى : من نه پيش از هود و نه پس از او هيچ پيامبرى را نفرستاده‌ام ، مگر آنكه به آنان دستور يكتا پرستى داده‌ام .

--> ( 1 ) - ترتيب القاموس المحيط جزء دوّم ، صفحهء : 679 ( الشحر ) ساحل دريا است بين عمان و عدن ( مترجم )